Ρουμανία: η λιτότητα τον έριξε από... το μπαλκόνι της Βουλής
Την ώρα που στο βήμα της ρουμανικής Βουλής βρισκόταν ο πρωθυπουργός Εμίλ Μποτς, ένας εργαζόμενος στην κρατική τηλεόραση έπεσε από το μπαλκόνι σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το κυβερνητικό πρόγραμμα λιτότητας. Η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, η τέταρτη μέσα σ' ένα χρόνο, απορρίφθηκε.
Φορώντας ένα μπλουζάκι το οποίο έγραφε: "Μας πυροβολήσατε, σκοτώσατε το μέλλον των παιδιών μας, μας πουλήσατε", ο άντρας έπεσε από το μπαλκόνι του κοινοβουλίου την ώρα που στο βήμα βρισκόταν ο Ρουμάνος πρωθυπουργός, στο πλαίσιο της συζήτησης της πρότασης μομφής που κατέθεσε η αντιπολίτευση, για το νομοσχέδιο που ορίζει τους μισθούς στο δημόσιο τομέα.
Μόλις έγινε αντιληπτό το γεγονός, ο πρωθυπουργός αποχώρησε από το βήμα για να διαπιστώσει τι συνέβη και να διαπιστώσει αν του παρέχονται οι πρώτες βοήθειες.
Στο σημείο έφτασαν εμπειρογνώμονες από την Επιθεώρηση Εκτάκτων Καταστάσεων, ενώ ο γερουσιαστής των Φιλελευθέρων, Εμίλιαν Φράνκου δήλωσε ότι άκουσε τον άνδρα να φωνάζει πριν πέσει από το μπαλκόνι: "Στερήσατε το ψωμί από τα παιδιά μου".
Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Agerpres, κατά τη μεταφορά του στο ασθενοφόρο για να διακομιστεί πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Βουκουρεστίου, ο άντρας φώναζε τη λέξη "ελευθερία".
Ο πρόεδρος της Επιτροπής των Νόμπελ Θόρμπγιορν Γιάγκλαντ τοποθέτησε το Νόμπελ Ειρήνης στην άδεια καρέκλα του τιμηθέντος φέτος κινέζου διαφωνούντα Λιου Σιαομπό, στον οποίο δεν επέτρεψαν οι κινεζικές αρχές να παραλάβει το βραβείο του στην τελετή του Όσλο.
Εκτός από την άδεια καρέκλα, ένα τεράστιο πορτρέτο του Λιου Σιαομπό που τον δείχνει χαμογελαστό και ένα από τα κείμενά του, το οποίο θα αναγνώσει η νορβηγίδα ηθοποιός Λιβ Ούλμαν, εκπροσωπούν συμβολικά τον τιμηθέντα με το φετινό Νόμπελ Ειρήνης στην τελετή απονομής του.
Την αντίδρασή της στη βράβευση του Λιού Σιαομπό εξέφρασε εκ νέου η Κίνα, χαρακτηρίζοντας την απονομή ως «πολιτική φάρσα».
Ο Αμερικανός πρόεδρος σημείωσε ότι ο Σιαομπό ενσαρκώνει παγκόσμιες αξίες και κάλεσε την Κίνα να τον απελευθερώσει το ταχύτερο δυνατό.
Ο Κινέζος διανοούμενος, Λιού Σιαομπό, αφιέρωσε -από το κελί του- το Νόμπελ Ειρήνης στις «χαμένες ψυχές» της εξέγερσης του 1989 στην πλατεία Τιένανμεν. Ο Λιού Σιαομπό δεν πήγε στην τελετή απονομής στο Όσλο, μιας και είναι φυλακισμένος, ενώ το ένα τρίτο των προσκεκλημένων χωρών δεν παρέστησαν μετά από πιέσεις της Κίνας.
Η τελετή απονομής του Νόμπελ Ειρήνης διεξήχθη στο Όσλο χωρίς τον βραβευθέντα «Μπορούμε να πούμε ότι ως ένα βαθμό, η Κίνα με το 1,3 δισεκατομμύρια πληθυσμού της, κουβαλά τη μοίρα της ανθρωπότητας στους ώμους της» δήλωσε ο πρόεδρος της νορβηγικής επιτροπής Νόμπελ, Θόρμπγερν Γιάγκλαντ.
«Ο Λιού δεν έκανε τίποτε άλλο, άσκησε μόνον τα πολιτικά του δικαιώματα. Δεν έκανε τίποτα κακό. Πρέπει να αφεθεί ελεύθερος» δήλωσε ο Γιάγκλαντ, σημειώνοντας ότι το κινεζικό Σύνταγμα εγγυάται επισήμως την ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα της άσκησης κριτικής στην κρατική μηχανή.
«Πολλοί θα διερωτηθούν αν, παρά τη σημερινή της δύναμη, η Κίνα δείχνει μια κάποια αδυναμία πιστεύοντας ότι είναι απαραίτητο να φυλακίζει έναν άνθρωπο για 11 χρόνια επειδή απλώς και μόνο εξέφρασε τις απόψεις του για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κυβερνάται η χώρα του» προσέθεσε ο Γιάγκλαντ.
Μετά την ομιλία του, ο πρόεδρος της Επιτροπής τοποθέτησε το βραβείο Νόμπελ στην άδεια καρέκλα του Λιού Σιαομπό.
Ο Σιαομπό εκτίει ποινή κάθειρξης 11 ετών για «ανατροπή της κρατικής εξουσίας» αφού συνέταξε τη «Χάρτα 08», κείμενο που ζητεί τον εκδημοκρατισμό της Κίνας.
Ο 54χρονος Λιού Σιαομπό καταδικάστηκε στο τέλος του 2009 σε κάθειρξη 11 ετών από δικαστήριο του Πεκίνου για «ανατρεπτική δράση κατά του κράτους» καθώς ήταν ένας από τους συντάκτες της «Χάρτας 08», που συντάχθηκε κατά το πρότυπο της «Χάρτας 77» των Τσεχοσλοβάκων αντιφρονούντων στη δεκαετία του ΄60.
Η Χάρτα 08 ζητά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης, καθώς και τη διενέργεια εκλογών για μια «ελεύθερη, δημοκρατική και συνταγματική χώρα». Οι υπογράφοντες την αίτηση εκτιμούν ότι η διεθνής πίεση θα επιτρέψει ένα πολιτικό άνοιγμα στην Κίνα.
«Με πήγαν να δώσω εξετάσεις με χειροπέδες στα χέρια, αλλά βρήκα τη δύναμη ψυχής και τα κατάφερα», τονίζει η Γεωργία, έγκλειστη των φυλακών στον Ελεώνα Θήβας και μητέρα ενός 4χρονου αγοριού.
Πριν από τρία χρόνια καταδικάστηκε πρωτοδίκως δύο φορές σε ισόβια, αλλά επειδή θεωρεί ότι το «πνεύμα δεν φυλακίζεται», φέτος βρήκε το σθένος να δώσει Πανελλαδικές Εξετάσεις και κατάφερε να περάσει στα ΤΕΙ.
Οι δύο φίλες που τις «έδεσε» η φυλακή και ακολούθησαν παράλληλη τροχιά συνεχίζοντας τις σπουδές παρά τις αντιξοότητες. Μόνο που η Μαρίνα (δεξιά) έδωσε εξετάσεις ενώ είχε αποφυλακιστεί, ενώ η Γεωργία (αριστερά) ήταν και παραμένει έγκλειστη...
Πρόκειται για την 30χρονη Γεωργία, μητέρα ενός τετράχρονου αγοριού, έγκλειστη στις γυναικείες φυλακές στον Ελεώνα Θηβών.
Οπως λέει η ίδια, στο «Εθνος» «την πήγαιναν να δώσει εξετάσεις με χειροπέδες στα χέρια», όμως «η μεγάλη δύναμη ψυχής» που είχε και «η εικόνα του γιου της» τη βοήθησαν να κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Ηδη συμπληρώνει το πρώτο εξάμηνο σπουδών στα ΤΕΙ Φλώρινας, όπου πέρασε στο Τμήμα Εμπορικού και Ποιοτικού Ελέγχου Αγροτικών Προϊόντων. Επειδή είναι έγκλειστη, οι σπουδές της γίνονται διά αλληλογραφίας.
Η «επικοινωνία» με το συγκεκριμένο ΤΕΙ γίνεται μέσω της κοινωνικής υπηρεσίας (που φρόντισε ακόμη και για την εγγραφή της), αλλά και με τη βοήθεια των καθηγητών του σχολείου της φυλακής.
Διαβάζει τα μαθήματά της σε έναν θάλαμο στον οποίο συμβιώνει με άλλες... 13 συγκρατούμενές της και για να «μπορέσει να συγκεντρωθεί στη μελέτη της, βάζει γουόκμαν στα αυτιά».
Η Γεωργία καταδικάστηκε το 2007 με την παραπάνω ποινή για συναυτουργία σε ληστείες που διαπράχθηκαν (σύμφωνα με το κατηγορητήριο) με «ιδιαίτερη σκληρότητα», αλλά και για σειρά κλοπών.
Η ίδια ποινή στην υπόθεση βαρύνει και τον σύζυγο (και πατέρα του παιδιού της) που είναι έγκλειστος στις φυλακές Μαλανδρίνου.
Η δίκη τους (στην οποία κατηγορούνται άλλα δύο άτομα) εκκρεμεί στο Εφετείο.
Με τον άντρα της παντρεύτηκαν το 2005 και τον επόμενο χρόνο απέκτησαν ένα αγοράκι, «το οποίο φροντίζει η μητέρα της».
Τον γιο της δεν τον βλέπει από πέρυσι τον Νοέμβριο. Πήρε αυτή την απόφαση γιατί, όπως λέει, όταν τον έφερνε η μητέρα της και την έβλεπε, ο μικρός ήταν μέσα στην τρελή χαρά, αλλά όταν έφευγε, δεν μίλαγε σε κανέναν.
Πλέον μιλάει μαζί του μόνο στο τηλέφωνο, «γιατί δεν θέλει να έχει ο γιος της εικόνες από τη φυλακή». Η 30χρονη υποστηρίζει ότι είναι αθώα. Για το διάστημα που την κατηγορούν διατείνεται ότι «ήταν έγκυος 8-9 μηνών», ενώ προσθέτει με παράπονο ότι «η σύλληψή της έγινε αργότερα μέσα στο σπίτι της ενώ κρατούσε αγκαλιά το πιτσιρίκι της, που τότε ήταν δύο μηνών». «Η επιτυχία μας δίνει δύναμη»O κ. Κλήμης Πυρουνάκης, διευθυντής του σχολείου μέσα στον Ελεώνα Θηβών, Θεολόγος, δήλωσε:
«Η Γεωργία συμμετείχε με συνέπεια στα μαθήματα. Η σχέση που ανέπτυξε με τους καθηγητές ήταν πολύ δυνατή και εποικοδομητική και θα συνεχίσουμε να τη βοηθάμε. Η ίδια έθεσε όνειρα και στόχους. Η επιτυχία της μας έδωσε ιδιαίτερη ικανοποίηση αλλά και τη βεβαιότητα ότι η συμμετοχή στη διδασκαλία του σχολείου της φυλακής οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα και ανοίγει νέους δρόμους».
Ο εκ των συνηγόρων της, κ. Δημ. Γκαβέλας (ο άλλος συνήγορός της είναι ο κ. Αντ. Βγόντζας), δήλωσε: «Η αξιέπαινη προσπάθεια της Γεωργίας καταδεικνύει ότι η δύναμη της θέλησης και η πίστη στην αθώωσή της κατισχύουν οιασδήποτε αντιξοότητας».
Παράθυρο ελπίδας Πώς αποφάσισε να δώσει εξετάσεις
Σύμφωνα με την αφήγησή της, «μετά το σοκ» που υπέστη από την ποινή σε βάρος της του πρωτόδικου δικαστηρίου, στην αρχή μονολογούσε γιατί να συμβεί αυτή η αδικία σε εκείνη.
Στη συνέχεια «οι ώρες της φυλακής τής φαίνονταν ατέλειωτες» και αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές της για να «αποκτήσει η ζωή της έναν διαφορετικό σκοπό». Ετσι στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας που υπάρχει μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού πήγε στην Α’ Λυκείου, την οποία ολοκλήρωσε στο σχολείο μέσα στον Ελεώνα Θηβών (όπου μετήχθη στη συνέχεια). Φέτος αποφάσισε να δώσει Πανελλαδικές.
Εδωσε τα πέντε μαθήματα για τις εξετάσεις αυτές στο 3ο Λύκειο της Θήβας. Η επιβράβευση ήλθε με την επιτυχία στα ΤΕΙ.
Σε όλη αυτή την προσπάθεια, όπως η ίδια τονίζει, είχε την «πολύτιμη βοήθεια» της κ. Αννας Μουτάφη και του κ. Νίκου Λαγανά, που είναι στην κοινωνική υπηρεσία της φυλακής. Επίσης η ίδια απευθύνει «ένα μεγάλο ευχαριστώ» στους διευθυντές των σχολείων των φυλακών στον Ελεώνα Θηβών και στον Κορυδαλλό κ. Κλήμη Πυρουνάκη και Γ. Ζουγανέλη αντίστοιχα αλλά και στους καθηγητές της.
Θεωρεί ότι «με το διάβασμα ανοίγει το μυαλό».
Οπως μας λέει «το όνειρο της ζωής της είναι πλέον να αθωωθεί και να ολοκληρώσει τις σπουδές της, ώστε να μπορέσει να βοηθήσει τον γιο της στα μαθήματά του».
Η Γεωργία μέσα στη φυλακή εργάζεται «στα ψυγεία και στην αποθήκευση των τροφίμων». Της λείπει πολύ «να δει τον ουρανό χωρίς κάγκελα»...
ΔΥΝΑΤΗ ΦΙΛΙΑ ήριγμα μια συγκρατούμενη
Η Γεωργία μέσα στη φυλακή του Ελεώνα έκανε μια δυνατή φιλία, με τη Μαρίνα Λιτβίνοβα, κρατούμενη που πέρασε από τις πρώτες στη Νομική Αθηνών. Οπως λέει, «η μία έδινε δύναμη στην άλλη». Τα κατάφεραν και οι δύο. Η διαφορά είναι ότι η Μαρίνα αθωώθηκε, ενώ η Γεωργία έδωσε εξετάσεις και συνεχίζει τις σπουδές ενώ ήταν και παραμένει έγκλειστη...
ΓΚΕΛΥ ΑΛΜΑΛΙΩΤΟΥ-ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗ almaliotou@pegasus.gr Σχολιο. Δεν προκειται να σπευσω ν' αθωωσω την Γεωργια, για ενα μπορω να ειμαι σιγουρη πως εχει παρει την ζωη στα χερια της , πως βρισκονται ακομη ανθρωποι οπως αυτοι στους οποιους η Γεωργια απευθυνει το ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ της. Πως το ΑΝΘΟΣ της ΦΙΛΙΑΣ μπορει ν' ανθιζει και πισω απο τα καγκελα και να κανει θαυματα.
Ο κυρ Μιχάλης έπαιρνε τα πόδια του κάθε πρωί, χειμώνα-καλοκαίρι, και με την ίδια ευλάβεια κατέβαινε την Καισαριανή, διέσχιζε το Παγκράτι για να καταλήξει απέναντι από το ποτάμι, εκεί όπου σήμερα λέγεται… Μιχαλακοπούλου και Β. Κωνσταντίνου και παλιότερα Ιλισός.
Κάπου- κάπου ανηφόριζε προς το κέντρο και αφού πέρναγε μέσα από το Κολωνάκι εμφανιζόταν στο Σύνταγμα και τη γύρω περιοχή πουλώντας την πραμάτεια του, με τον ευγενικό και ήπιο τρόπο, που έχει εκείνος που όχι απλώς ξέρει τη δουλειά του, αλλά ξέρει να σέβεται τον συν- άνθρωπό. Ο κυρ Μιχάλης, συνεπής λαχειοπώλης της Αθήνας, «έγραψε» χιλιάδες χιλιόμετρα για να προικίσει τις κόρες του και να τις σπουδάσει, μα άφησε την τελευταία του πνοή σε πεζοδρόμιο του Κολωνακίου. Χτυπημένος αλύπητα από κλέφτες. Του πήραν τα λαχεία και τις εισπράξεις της ημέρας. Βράδυ Τετάρτης.
Τη βαρβαρότητα δεν σκέπασε κάποιος σκοτεινός δρόμος. Εκεί που η ζωή κοχλάζει, κατέληξε ο κυρ Μιχάλης, αβοήθητος από συνεπιβάτες - λέξη κολακευτική για αδιάφορους σιωπούντες. Αιμόφυρτός σε αστικό λεωφορείο. Ένα από εκείνα, όπου πολύ συχνά οι οδηγοί εξασκούν όλη τη γενναιότητά τους για να πουλήσουν εξουσία σε γέρους, ξένους, κυριούλες που πάνε στη δουλειά τους και λογής λογής μεταφερόμενους. Άλλοτε προσπερνώντας επιδεικτικά μια στάση, άλλοτε κρατώντας κλειστή μια πόρτα, άλλοτε οδηγώντας με ταχύτητες και φρένα ενός ράλι.
Σ’ ένα τέτοιο δημόσιο λεωφορείο γδάρθηκε ανελέητα και ληστεύτηκε ο κυρ Μιχάλης, χωρίς κανένας από τους λίγους παρατηρητές και τον οδηγό να τον βοηθήσουν. Πώς άνοιξαν οι πόρτες και κατέβηκαν οι ληστές, πώς άνοιξε η πόρτα και σύρθηκε έξω αβοήθητος εκείνος, παραμένει μυστήριο. Θα περάσει στα ψιλά.
Εκείνο που μαθαίνουμε κάθε μέρα δεν είναι η βία που πυκνώνει γύρω μας. Αυτή υπάρχει ήδη από τον Κάιν. Το ανατριχιαστικό είναι ο «εαυτούλης» που θριαμβεύει όλο και πιο συχνά, όλο και πιο αυτονόητα, όλο και πιο επιθετικά με την απαίτηση να υπάρχει και να νικάει. Το αίτημα των καιρών δεν είναι πια η αυτοθυσία και η συνύπαρξη. Είναι να σώσουμε το τομαράκι μας. Τρώγοντας- ενίοτε- τον διπλανό μας.
Όλοι -ή οι λίγοι- που έβλεπαν τον κυρ Μιχάλη να δέρνεται, να ληστεύεται και έμειναν βουβοί μάρτυρες , θα δικαιολογηθούν αυτομάτως από το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού. «Να πάνε να μπλέξουν και να σκοτωθούν μ' αυτούς τους αλήτες που είχαν μπροστά τους; Τρελός είσαι; Έχεις έρθει στη θέση τους;».
Έχουμε έρθει. Και έχουμε έρθει πολλοί, όχι μόνο με κλεφτρόνια , αλλά και με τραμπούκους, με οπλοφόρους, με ασφαλίτες, με τσαμπουκάδες. Για να μην πούμε ότι δεν είμαστε αυτό που πιστεύαμε. Κυρίως, για να μη γυρίσουμε σπίτι ή στο μαγαζί ή στον καθρέφτη μιας τουαλέτας, να δούμε τη φάτσα μας και να πούμε «φτου σου ρε χέστη».
Oι γενναίοι που βρέθηκαν μάρτυρες στις τελευταίες στιγμές του κυρ Μιχάλη θα γύρισαν σπίτι, και στον καθρέφτη του σπιτιού τους μάλλον θα είπαν με τη μισοκακόμοιρη φωνή, που γαλουχεί πια το πιο μεγάλο κομμάτι της χώρας:
«Μπράβο ρε μάγκα. Την έβγαλες κι απόψε».
Εσύ, κυρ Μιχάλη, σε ποιους τάχα φώναζες μέσα στο λεωφορείο να σε βοηθήσουν; Από τον Ρεπόρτερ του Δρόμου του «Π»Αλέξη Καζαντζίδη.
Ο κυρ Μιχάλης Το κείμενο δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία.
...μιά φορά και έναν καιρό στη διασταύρωση των οδών Παναγίτσας Πλατάνας και Ειρήνης, στον Ταύρο πέθανε ένας άνθρωπος 50 χρονών μέσα στη χωματερή της αθηναϊκής κοινωνίας... ...η συνέχεια στο... Ο άστεγος πέθανε στο μύλο του σκουπιδιάρικου!
Φορώντας ένα μπλουζάκι το οποίο έγραφε: "Μας πυροβολήσατε, σκοτώσατε το μέλλον των παιδιών μας, μας πουλήσατε", ο άντρας έπεσε από το μπαλκόνι του κοινοβουλίου την ώρα που στο βήμα βρισκόταν ο Ρουμάνος πρωθυπουργός, στο πλαίσιο της συζήτησης της πρότασης μομφής που κατέθεσε η αντιπολίτευση, για το νομοσχέδιο που ορίζει τους μισθούς στο δημόσιο τομέα. 
